فصل سوّم ( ماجراى اصحاب سبت ) خداى متعال مىفرمايد : وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ ، فَجَعَلْناها نَكالًا لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ [ 1 ] . تفسير ( على بن ابراهيم ) در خصوص آيه : وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ [ 2 ] مىنويسد : اين قريه متعلّق به بنى اسرائيل بود كه در كنار دريا زندگى مىكردند و هنگام مدّ ، آب دريا در نهرها و زراعات آنها داخل مىشد و ماهيها از دريا به جانب آنها مىآمدند و هنگام جزر كه آب پايين مىرفت ، ماهيها برايشان بجا مىماند . خداى متعال صيد ماهى را در روز شنبه بر آنها حرام كرد ، ولى آنها شب شنبه شبكه‌هاى تورى در نهرها نصب كردند و روز يك شنبه ماهيها را بر مىداشتند و در واقع هم روز شنبه و هم روز يك شنبه صيد مىكردند ، علماى بنى اسرائيل آنها را منع كردند ، امّا توجّهى نكردند ، خداوند هم آنها را به صورت بوزينه و خوك مسخ نمود . و علّت حرام شدن صيد در روز شنبه اين بود كه شنبه روز عيد آنها ( مثل مسلمانان در روز جمعه ) قرار داده شد ، امّا آنها مخالفت كردند ، خداوند هم صيد را در روز شنبه بر آنها حرام كرد . از امام باقر ( ع ) نقل شده : خداوند بر طائفه‌اى از ايشان وحى نمود : من شما را از خوردن ماهى در روز شنبه نهى كرده‌ام نه از صيد آن ، پس در روز شنبه به صيد پرداختند ، ولى آن را در روزهاى بعد خوردند ، طائفه ديگرى از آنها گفتند : چرا در روز شنبه صيد كرديد و نافرمانى نموديد و آنها را از عقوبت نافرمانى نهى كردند و آنها را موعظه نمودند ، امّا آنها گفتند : ( چرا قومى را كه خداوند هلاك خواهد كرد موعظه مىكنيد ؟ ) و قوم پند دهنده گفتند : ( براى آنكه عذرى به درگاه خدا داشته باشيم و شايد تقوى و پرهيز نماييد ) . و نيز گفتند : نه به خدا ، ما با شما همراه نمىشويم و در اين شب كه قرار است به واسطهء

--> [ 1 ] سوره بقره ، آيه 65 . [ 2 ] سوره اعراف ، آيه 163 .